Ολα λάθος και φτου και απ' την αρχή
Κακή διαχείριση, αμφιλεγόμενες αλλαγές και αποφάσεις που "αποδυνάμωσαν" την ομάδα στο πιο κρίσιμο σημείο.
Με δεδομένο ότι ο ΑΣΤΕΡΑΣ έχει περάσει μια σεζόν με συνεχείς αλλαγές στον πάγκο και γενικότερη αστάθεια, ο Γιώργος Αντωνόπουλος είναι ίσως ο τελευταίος που μπορεί να στοχοποιηθεί συνολικά. Ωστόσο, στο Περιστέρι απέναντι στον Ατρόμητο, η διαχείριση του αγώνα δεν βοήθησε την ομάδα να κρατήσει αυτό που είχε χτίσει.
Ο Αστέρας είχε το προβάδισμα, είχε τον έλεγχο και έδειχνε να έχει βρει τον τρόπο να “πατήσει” πάνω στο ματς. Εκεί όμως που κρίνονται όλα, ήρθαν αποφάσεις από τον πάγκο που δεν λειτούργησαν υπέρ της ομάδας και άλλαξαν την εικόνα του παιχνιδιού.
Η αποχώρηση του Κετού στο 59’ αποδυνάμωσε την επιθετική παρουσία του Αστέρα σε ένα σημείο που χρειαζόταν ένταση, πίεση και κράτημα μπάλας. Η ομάδα έχασε μέτρα, έχασε ισορροπία και άφησε τον αντίπαλο να κερδίσει έδαφος.
Στον άξονα, η εικόνα δεν βελτιώθηκε με τις αλλαγές. Η είσοδος του Τζανδάρη δεν έδωσε το “δέσιμο” που χρειαζόταν το κέντρο, ενώ σε επίπεδο τακτικής ισορροπίας δεν υπήρξε η αντίδραση που απαιτούσε η ροή του αγώνα. Την ίδια στιγμή, ο Αλάγκμπε θα μπορούσε να βοηθήσει ως χαφ, δίνοντας τρεξίματα και δύναμη στη μεσαία γραμμή, σε ένα σημείο που ο Αστέρας έδειχνε να χάνει τον έλεγχο.
Και ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της βραδιάς να συνοψίζεται σε μια φράση: απαγορεύεται να βγαίνουν οι προσωπικότητες όταν ψάχνεις γκολ, όταν “καίει” η μπάλα, και να μπαίνουν παίκτες χωρίς την ίδια εμπειρία ή επιρροή στο παιχνίδι.
Η εικόνα στο φινάλε ήταν ξεκάθαρη. Η ομάδα έχασε τον έλεγχο και μαζί και το παιχνίδι, σε ένα ματς που έμοιαζε να έχει πάρει.
Γιατί στο ποδόσφαιρο υπάρχει και η συνέπεια και η ευθύνη της στιγμής. Και αυτή τη φορά, ο Αστέρας δεν κατάφερε να προστατεύσει ούτε το προβάδισμά του, ούτε τον εαυτό του.
