Θέλει και ρίσκο, θέλει και θάρρος

Ο ΑΣΤΕΡΑΣ έφυγε από τις Σέρρες με έναν βαθμό που κρατά ζωντανή την προσπάθεια, αλλά δεν αλλάζει τη μεγάλη εικόνα.

Το 0-0 ήταν ένα αποτέλεσμα που διατήρησε την αμυντική ισορροπία, όμως δεν έφερε την ώθηση που χρειαζόταν η ομάδα σε αυτή τη φάση της σεζόν. Και τώρα, με τα παιχνίδια να έρχονται το ένα μετά το άλλο, η διαχείριση γίνεται πιο απαιτητική από ποτέ.

Ο Γιώργος Αντωνόπουλος καλείται να πάρει αποφάσεις που θα κρίνουν πολλά. Το πρόγραμμα “σφίγγει”, οι αγώνες είναι συνεχόμενοι, σχεδόν κάθε τρεις μέρες και η ομάδα δεν έχει την πολυτέλεια να πηγαίνει συντηρητικά απλώς για να μη χάνει. Πρέπει να αρχίσει να ψάχνει πιο επιτακτικά τη νίκη.

Σε αυτό το πλαίσιο, το άνοιγμα του ροτέισον είναι επιτακτική ανάγκη. Τα ίδια πρόσωπα δεν μπορούν να τραβήξουν όλο το βάρος σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Φρεσκάδα, ενέργεια και καθαρό μυαλό θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στα επόμενα ματς. Και εκεί είναι που ο Αντωνόπουλος οφείλει να εμπιστευτεί περισσότερους παίκτες και να δώσει λύσεις μέσα από το βάθος του ρόστερ.

Από εκεί και πέρα, ο ΑΣΤΕΡΑΣ έχει δείξει ότι μπορεί να κρατήσει το μηδέν πίσω. Και αυτό παραμένει η βάση. Σε τέτοια παιχνίδια επιβίωσης, η αμυντική συνοχή είναι προτεραιότητα και δεν πρέπει να διαταραχθεί. Όμως, δεν αρκεί.

Χρειάζεται και το βήμα παραπάνω. Περισσότερο ρίσκο στο επιθετικό τρίτο. Περισσότερη τόλμη. Κάποιος να πάρει την πρωτοβουλία, να δοκιμάσει το απρόβλεπτο, να βγει μπροστά τη στιγμή που το παιχνίδι “φωνάζει” για μια ενέργεια που θα το ξεκλειδώσει. Όχι άναρχα, όχι χωρίς πλάνο, αλλά με ξεκάθαρη διάθεση να κυνηγήσεις το γκολ.

Τα παιχνίδια που έρχονται είναι για συγκομιδή βαθμών. Και οι βαθμοί αυτοί, στην πλειοψηφία τους, έρχονται μόνο με νίκες.

Ο ΑΣΤΕΡΑΣ έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να είναι πειθαρχημένος. Τώρα πρέπει να δείξει ότι μπορεί να είναι και αποφασιστικός.