Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη τον ΑΣΤΕΡΑΣ και τον κάθε… ΑΣΤΕΡΑ

Το γκολ του Δημήτρη Κουρμπέλη μέσα στη Γερμανία μπορεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του, όμως για τον Αστέρα AKTOR έχει και έναν διαφορετικό συμβολισμό. Βλέποντας έναν ποδοσφαιριστή που μεγάλωσε ποδοσφαιρικά στην Τρίπολη να πρωταγωνιστεί με το εθνόσημο σε μία τόσο μεγάλη βραδιά, έρχεται ξανά στην επιφάνεια μία συζήτηση που αφορά συνολικά το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη τον ΑΣΤΕΡΑΣ. Και κυρίως έχει ανάγκη τον κάθε ΑΣΤΕΡΑ.

Ομάδες που δεν θα περιορίζονται στο να αγοράζουν έτοιμους ποδοσφαιριστές για να καλύψουν τις ανάγκες της επόμενης Κυριακής, αλλά θα επενδύουν χρόνο, χρήμα, ανθρώπους και υπομονή στην παραγωγή παικτών. Συλλόγους που θα μπορούν να ανακαλύπτουν ένα παιδί, να το εκπαιδεύουν, να του δίνουν πραγματική ευκαιρία στην πρώτη ομάδα και στο τέλος να το παραδίδουν έτοιμο σε ένα υψηλότερο επίπεδο.

Ο Δημήτρης Κουρμπέλης, ο Γιώργος Κυριακόπουλος, ο Τάσος Δουβίκας και άλλοι ποδοσφαιριστές που πέρασαν μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι μερικά από αυτές τις περιπτώσεις.

Από την Τρίπολη μέχρι την Εθνική

Ο Κουρμπέλης είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ένα παιδί που έκανε τα πρώτα του μεγάλα ποδοσφαιρικά βήματα στον Αστέρα, πήρε παιχνίδια σε υψηλό επίπεδο, καθιερώθηκε, έφυγε από την Τρίπολη για το επόμενο βήμα και έφτασε να αποτελεί για χρόνια μέλος της Εθνικής Ελλάδας. Και τώρα, πολλά χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση με τους Αρκάδες, είναι ξανά στην Τρίπολη ως αρχηγός του Αστέρα AKTOR, έχοντας παράλληλα πρωταγωνιστικό ρόλο με το εθνόσημο.

Ανάλογη είναι η διαδρομή του Κυριακόπουλου. Από τον Αστέρα στο εξωτερικό, στο υψηλό επίπεδο του ιταλικού ποδοσφαίρου και τώρα στον Παναθηναϊκό και στην Εθνική. Ο Δουβίκας αποτελεί μία παρόμοια περίπτωση. Ο Αστέρας τού έδωσε σε νεαρή ηλικία χώρο στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και τη δυνατότητα να αποκτήσει εμπειρίες πριν ακολουθήσει τη δική του πορεία και φτάσει σε υψηλότερο επίπεδο, με την Κόμο στη Serie A.

Αυτό πρέπει να είναι το ζητούμενο. Όχι να δημιουργήσεις απαραίτητα τον επόμενο Κουρμπέλη, τον επόμενο Κυριακόπουλο ή τον επόμενο Δουβίκα. Αλλά να δημιουργήσεις τις συνθήκες για να εμφανιστούν οι επόμενοι.

Ο ΑΣΤΕΡΑΣ έχει δημιουργήσει όλα αυτά τα χρόνια μία συγκεκριμένη ποδοσφαιρική ταυτότητα. Μία ομάδα της περιφέρειας που κατάφερε να εδραιωθεί στο υψηλότερο επίπεδο, να αγωνιστεί στην Ευρώπη και παράλληλα να αποτελέσει χώρο εξέλιξης ποδοσφαιριστών. Αυτός ο προσανατολισμός δεν πρέπει να αποτελεί απλώς ένα ωραίο κομμάτι της ιστορίας του.

Πρέπει να αποτελεί κομμάτι του παρόντος και κυρίως του μέλλοντός του. Οι ακαδημίες δεν υπάρχουν για να συμπληρώνουν απλώς τα τμήματα υποδομής ενός συλλόγου. Ούτε η επιτυχία τους μπορεί να κρίνεται αποκλειστικά από το αν η Κ19 ή η Κ17 θα τερματίσει ψηλά στη βαθμολογία. Η πραγματική σημασία μιας ακαδημίας είναι άλλος. Να φτάσει ένας ποδοσφαιριστής στην πρώτη ομάδα. Και μετά άλλος ένας και άλλος ένας.

Η παραγωγή Ελλήνων ποδοσφαιριστών δεν μπορεί να αποτελεί υπόθεση μόνο του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ ή του ΠΑΟΚ. Χρειάζεται τον Αστέρα. Χρειάζεται τον Ατρόμητο. Χρειάζεται τον ΟΦΗ. Χρειάζεται κάθε επαρχιακή και μη ομάδα που έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει νέα παιδιά.