Το φρεσκάρισμα που δεν ήρθε ποτέ όταν έπρεπε και οι λάθος επιλογές

Ο Αστέρας AKTOR είχε στα χέρια του ένα μεγάλο διπλό στο Ηράκλειο. Το έχασε στο 90+5’, αλλά αν ψάξει κανείς τι δεν λειτούργησε στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα, δύσκολα δεν θα σταθεί και στη διαχείριση από τον πάγκο.

Ο Γιώργος Αντωνόπουλος είχε τη δυνατότητα να κάνει πέντε αλλαγές. Τελικά χρησιμοποίησε μόλις τρεις και μάλιστα από το 72ο λεπτό και μετά. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα του είχε ήδη καταναλώσει τεράστια ενέργεια, ειδικά έχοντας ανατρέψει το σκορ και προσπαθώντας να κρατήσει το 2-1 απέναντι στην πίεση του ΟΦΗ, το φρεσκάρισμα έμοιαζε απαραίτητο.

Η πρώτη αλλαγή ήρθε στο 72’, με τον Ρικαρντίνιο να περνάει στη θέση του Μακέντα. Ο Ιταλός είχε δώσει πολλά, είχε σκοράρει και ήταν απολύτως λογικό να έχει αρχίσει να βαραίνει. Το θέμα είναι ότι ο Βραζιλιάνος δεν κατάφερε να δώσει αυτό που χρειαζόταν ο Αστέρας. Ο Ρικαρντίνιο είχε δύο μεγάλες ευκαιρίες να τελειώσει το παιχνίδι, στο 88’ και στο 90’, αλλά δεν τις αξιοποίησε. Και κυρίως, δεν έδωσε την επιθετική απειλή που θα ανάγκαζε τον ΟΦΗ να μείνει πίσω.

Στο 83’ μπήκε ο Μπρούνο Πέρες αντί του Μπαρτόλο. Μια αλλαγή που θεωρητικά μπορούσε να προσφέρει φρεσκάδα, αλλά στην πράξη ο Αστέρας δεν πήρε αυτό που χρειαζόταν από τον άξονά του. Τακτικά ο Πέρες δεν βρέθηκε στο επίπεδο που απαιτούσε η συγκεκριμένη κατάσταση του αγώνα, σε ένα σημείο που κάθε κατοχή και κάθε σωστή τοποθέτηση είχαν τεράστια σημασία.

Και μετά ήρθε η τρίτη και τελευταία αλλαγή. Στο 94’, ουσιαστικά στην εκπνοή, ο Τερεζίου πέρασε στο παιχνίδι αντί του Κετού, ο οποίος είχε κάνει ένα τεράστιο παιχνίδι, είχε σκοράρει για το 2-1 του Αστσέρα και είχε καταθέσει ό,τι είχε μέχρι εκείνο το σημείο. Είχε «σκάσει» και η αλλαγή ήταν απολύτως κατανοητή ως σκέψη.

Αλλά αν η λογική ήταν να μπει ένας φρέσκος παίκτης για να βοηθήσει αμυντικά, αυτό δεν φάνηκε ποτέ. Ο Τερεζίου δεν πρόλαβε ουσιαστικά να προσφέρει ούτε ανασταλτικά ούτε επιθετικά. Και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ήρθε το 2-2.

Το μεγάλο «γιατί»

Ο Αστέρας είχε στον πάγκο παίκτες που θα μπορούσαν να δώσουν διαφορετικά χαρακτηριστικά στο τελευταίο 20λεπτο. Ο Παπακανέλλος μπορούσε να προσφέρει ενέργεια και να κρατήσει την μπάλα ψηλότερα. Ο Ορόθκο, με την ταχύτητά του, θα μπορούσε να αποτελέσει μια απειλή στους χώρους και να αναγκάσει τον ΟΦΗ να μην ανεβαίνει μαζικά. Ο Μπουζούκης θα μπορούσε να βοηθήσει στη διαχείριση του άξονα και στην κυκλοφορία, ειδικά από τη στιγμή που το ζητούμενο ήταν να «παγώσει» ο ρυθμός.

Δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε από αυτές τις επιλογές θα εξασφάλιζε το τρίποντο. Αυτό δεν μπορεί να το ξέρει κανείς. Σημαίνει όμως ότι ο Αστέρας, σε ένα παιχνίδι που είχε μπροστά του μια τεράστια ευκαιρία, δεν πήρε σχεδόν τίποτα από τον πάγκο του.

Η βασική ενδεκάδα έκανε την υπέρβαση. Γύρισε το 1-0, πήγε το ματς στο 1-2 και άντεξε μέχρι τις καθυστερήσεις. Από εκεί και πέρα, όμως, όταν οι βασικοί άρχισαν να αδειάζουν από δυνάμεις, δεν υπήρξε η απαιτούμενη βοήθεια από τις αλλαγές.

Και σε τέτοια παιχνίδια, ο πάγκος πέρα από την αλλαγή προσώπων είναι και για να δώσει στην ομάδα αυτά που της λείπουν εκείνη τη στιγμή. Στο Ηράκλειο, ο Αστέρας δεν τα πήρε. Και το 2-2 του 90+5’ κάνει αυτή την έλλειψη ακόμη πιο εμφανή.